Ik word daar toch zo moe van...

De titel zegt het al... 

Gisteren besloot ik, nadat ik 5 maanden na gedacht heb, om toch op nieuw contact op te nemen met de huisarts, dit omdat ik graag een verwijzing wil naar een ander ziekenhuis, daar ik geen goede ervaring heb met de gynaecoloog uit het ziekenhuis waar we nu onder behandeling staan. De assistente gaf aan dat ze het zou gaan overleggen en de huisarts contact zou opnemen.

Ongeveer 2 uur geleden werd ik terug gebeld door de huisarts, die wilde het een en ander aan informatie hebben. Want wat bleek... het ziekenhuis heeft nooit iets terug gekoppeld naar mijn eigen huisarts. Geen bloeduitslagen, geen verslagen, gewoon niks. Bijzonder wel, want ik kan wel via mijn eigen huisarts medicijnen aanvragen die het ziekenhuis had voorgeschreven? Niemand die dit na gekeken heeft? Hier blijf ik toch vraag tekens bij hebben.

Zo ging ik telefonisch in gesprek met de huisarts en al snel merkte ik dat hij mij niet liet uitpraten en zijn eigen conclusies trok, hierdoor voelde ik mij wéér niet gehoord. Aan de manier hoe hij reageerde op wat ik vertelde, aan de manier hoe hij mijn zinnen afkapte.. Wéér moest ik mijn verhaal uitleggen, wéér moest ik vertellen wat ik zelf allemaal al heb ondernomen.. wéér moest ik het achterste van mijn tong laten zien om mijn verhaal duidelijk te krijgen. Wéér kreeg ik te horen, ja dan zal je toch moeten afvallen, in de praktijk hebben we een lifestyle coach en die kan je helpen. Ik onderbreek hem in zijn preek naar mij, want zo voelde het echt en vertelde dat dit ook al in mijn dossier staat, dat ik al bezig ben met sporten en met afvallen.. dat ik echt mijn best doe. Dat ik in consult ben geweest met een diëtiste die gespecialiseerd is in PCOS. Dat mijn hulpvraag gewoon is, dat iemand de controles blijft doen om te monitoren of het medicijn gebruik nog oké is en dat ik eens in de zoveel tijd even gehoord kan worden. Even de vraag, hoe gaat het nu echt met je?

Ik word hier echt heel erg moe van, dit levert alleen maar stress op. Ik legde uit dat ik metformine 3 x per dag 500mg slik op voorschrift van de gynaecoloog, dit zou helpen bij vrouwen met PCOS, maar ook omdat ik insuline resistent ben. Vervolgens maakt mijn huisarts er van dat ik diabetes heb.. nee dat heb ik gelukkig NOG niet.. en gaat in dicussie met mij dat de gynaecoloog geen rechten heeft om diabetes medicatie voor te schrijven, jawel want het helpt ook voor vrouwen met PCOS, en schrijft hij vervolgens in het dossier dat de gynaecoloog niet iemand is om te ondersteunen met afvallen. Dit heb ik helemaal niet verteld..... 

Waar ik in mijn vorige blog nog vertelde wat leuke dingen in de afgelopen weken te hebben gehad, voelt dit echt als een mega domper weer. Echt, ik wil gewoon gehoord en begrepen worden.. maar blijkbaar leven we in een tunnelvisie en kijken we niet breder. 

Moet ik als patiënte de huisarts gaan vertellen hoe het in elkaar zit? Moet ik uitleggen, dat iemand die PCOS heeft, een grote kans heeft op insuline resistentie, moet ik hem wéér uitleggen dat dit met de hormonen te maken heeft? Dat dit allemaal met elkaar in verbinding staat?   'je moet afvallen' krijg ik dan wéér te horen. 

Ik ben er echt even helemaal klaar mee. Nee, ik wil niet opgeven, maar ik ben moe. Ik ben even uitgestreden. Ik ben toe aan vakantie, aan even niets moeten..... 

Liefs, Lisa