Ja hoi! Hier ben ik weer. Ik heb een goede dag, ben lekker aan de schoonmaak geslagen en het huis aan het opruimen, want een opgeruimd huis is een opgeruimd hoofd. 
Na de miskraam begin oktober ben ik niet meer gaan menstrueren. Nu moet eerlijk bekennen dat ik er ook wel heel erg mee bezig was. Elke dag dacht ik: zou ik vandaag vruchtbaar zijn? Of zou ik vandaag ongesteld worden? Stijgt m'n temperatuur? Moet ik niet eens ovulatie test doen.. 

Sinds ik weet dat ik groenlicht heb voor de operatie liet ik alle zorgen rondom dit los, want ja ik mag/kan nu toch niet zwanger worden en heel gek.. ik wil het nu ook niet eens, want ik wil eerst m'n operatie achter de rug hebben! Laten we niet vergeten dat het zeker wél welkom is als het toch perongeluk gebeurd hé! Maar wat meer voorzichtig zijn kan echt geen kwaad op dit moment. 

Vandaag had ik de eerste bijeenkomst van het voor traject. Ik was best een beetje gespannen.. met wie kom je dan in zo'n groep? En wat gaat er precies gebeuren? Al snel vielen al deze zorgen weg. Wat een leuke groep mensen heb ik mogen ontmoeten. Allemaal hebben we ons eigen verhaal maar toch voelde ik mij heel erg verbonden want uiteindelijk gaan we allemaal voor het zelfde doel.. en dat is afvallen om welke reden dan ook. 

Als je het los laat dan komt het van zelf.. ja ik heb dit erg vaak gehoord. En hoe hard ik dit ook probeerde diep van binnen wilde ik controle houden. Wat denk je! Word ik vanmiddag plots klaps ongesteld.. de eerste keer sinds de miskraam. Het is dus echt zo.. of zou het toeval zijn?😉