Weer een teleurstelling

Nou de titel zegt het al, een teleurstelling. 
vandaag ben ik 4 dagen over tijd, tenminste dat hoopte ik. En nu denk je vast.. maar hoezo hopen?

Vorige maand heb ik van de gynaecoloog een kuur provera gehad. Een goede onttrekkingsbloeding gehad, dus m'n lichaam was weer even gereset. Tenminste dat hoopte ik. Ondanks dat ik alles probeerde los te laten, blijft er toch achter in je hoofd een stemmetje die zegt: maar misschien lukt het deze maand wel. 
Afgelopen week heb ik volop gefeest, even alles los gelaten. En dat deed mij goed. Even niks moeten maar alles mogen. 
eergisteren, gaf m'n app aan: je menstruatie nadert. Het hele weekend had ik al steken in m'n buik/onder rug gehad dus ik dacht nog: Jup, hij komt er aan. 
maandag niets, dinsdag niets, woensdag niets, nou dan zou het dan toch een keer gelukt zijn? Eigenlijk had ik hele goede hoop, ik voelde gewoon : deze keer moet het toch wel een keer gelukt zijn?

Vol goede moed ging ik een test doen. 🙏🏻

Helaas, 1 streepje.. 😵‍💫😵‍💫

Damn, dacht ik.. en de tranen rolde over m'n wangen. Er gingen zoveel gedachtes door mij heen en die zal ik hier niet benoemen maar wauw 🤯. 

Het erge is nog, ik baalde en voelde mij teleurgesteld. Maar enkele minuten later sloeg ik dicht en kon ik even niks meer denken. 

Is er dan ergens licht aan het einde van de tunnel?

Liefs, Lisa