Terug naar de basis.

Drie weken geleden bleef mijn menstruatie uit.

Ergens voelde ik hoop. Zou het dan eindelijk zover zijn? Maar de test liet één streepje zien.

Oké, dacht ik, nog even geduld. Misschien volgende week.

Maar ook toen… weer één streepje.

Langzaam begon ik te beseffen dat mijn lijf me iets probeerde te vertellen.

De stress van de afgelopen maanden was hoog. En hoewel ik precies weet waar het vandaan komt, is het niet iets wat ik met één knop kan oplossen.

Maar ik kan er wel wat mee. Stap voor stap.

Terug naar de basis dus.

Ruimte maken voor rust, voor mezelf, voor herstel.

Ik ben nog steeds trots. Trots dat mijn lichaam zo lang in balans was, trots dat het zolang deed wat het moest doen.

En ja, ik baal. Echt.

Maar dit is geen terug bij af. Dit is een signaal.

Een reminder dat ik weer even voor mezelf mag kiezen.