Weer onderzoeken

 

Als ik ergens onzeker van word, dan is het dat lange wachten overal op. En vooral als je met vragen zit die niet beantwoord kunnen worden. Zo maakte ik dus weer een afspraak bij de huisarts. Van de assistente kreeg ik de vraag of ik het goed vond dat ik bij de huisarts in opleiding in consult kwam. Prima, nieuw gezicht, nieuwe rondes, nieuwe kansen dacht ik. 

Maar, dit werd nog erger als dat ik mij voor ogen had gehouden. Want deze huisarts had nog nooit gehoord van PCOS en wist ook eigenlijk niet wat ze er mee moest. Ik moest haar vertellen dat ik graag doorgestuurd wilde worden naar de gynaecoloog, om een eisprong op te gaan wekken. Want ik had ondertussen een Webinar gevolgd van een groep vrouwen die zich wetenschappelijk hadden verdiept in PCOS . Daar hoorde ik o.a. dat je baarmoederhalskanker kon krijgen, wanneer je lang geen menstruatie had, dat je meer kans had op hart en vaat ziektes, maar ook mijn darmklachten en vooral de gewrichtspijnen. En laat ik daar nou niet op zitten te wachten en dit willen verhelpen.

'Ik weet niet of de gynaecoloog hier iets mee kan hoor. Ik kan je vraag uit zetten bij de gynaecoloog en dan bel ik je wel met het antwoord.' 

What the f* dacht ik. Voor mijn gevoel was ik weer geen stap verder en had ik meer informatie dan de huisarts?

Oke, daar gingen we weer met een onbevredigend gevoel naar huis. Snapte dan niemand wat ik door maakte? 

De week er op werd ik gebeld door de huisarts met het goede nieuws dat de gynaecoloog hier wel wat mee kon, maar toch moest ze weer even benoemen 'je zal toch echt moet afvallen, want je BMI is niet gezond'. Voor mijn gevoel was ik de afgelopen jaren meer mijzelf aan het verdedigen met wat ik zelf al had ondernomen en de stappen die ik had gemaakt, dan dat ik gesteund werd door de arts. 

Op het moment van dit telefoontje was ik aan het werk. Ik zei: 'wacht heel even, ik loop even naar kantoor'. 

Mijn collega hoorde mijn verdriet in mijn stem, omdat ik voor de zoveelste keer niet gesteund werd, ik werd voor de zoveelste keer afgescheept met: 'ga maar afvallen, dan komt het goed'. Hoe durven ze tegen iemand te zeggen, die PCOS heeft, ga maar afvallen? Ja het zal een onderdeel zijn om het allemaal wat makkelijker te maken, maar ik ben al blij als ik 1 kg per maand afgevallen ben. 

Maar goed, voor dat ze ons door wilde sturen naar het ziekenhuis, moest ik weer allerlei bloedonderzoeken laten doen en moest mijn man ook het een en ander laten testen. De huisarts zei, dan hoef je dit niet meer in het ziekenhuis te doen. Opzich voelde dit goed, want dan zouden we al sneller een stapje dichter bij zijn, dachten we. 

De weken er na volgde, maar er volgde maar geen verwijzing voor de onderzoeken.. wat bleek, ze had de verkeerde verwijzing voor mij aangemaakt, en het verkeerde formulier voor mijn man meegegeven. 

Zo waren we dus uiteindelijk weer twee maanden verder en moesten we weer overal zelf achter aan.

 

Liefs, Lisa

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.

Maak jouw eigen website met JouwWeb