Vier weken met onze kleine Gijs

Moederinstinct en krampjes

'Het zijn maar gewone krampjes, dat hoort erbij.'
Toch voelde het niet goed om hulpeloos toe te kijken terwijl ons mannetje zo'n verdriet had. Mijn moederinstinct bleef maar fluisteren dat er iets anders aan de hand was. 

Afgelopen week was hij bijna dagelijks non stop aan het huilen. En ik besefte mij destemeer dat dit niet alleen gewoon krampjes waren. Hij kreeg steeds meer uitslag in zijn gezicht en op zijn lijfje, de krampen in zijn buik werden steeds heftiger, zijn buik bolde met de dag ook meer op, en je kon de klok gelijk zetten binnen een half uur na de fles begon hij enorm te overstrekken en gilde het uit van de pijn, daarnaast werd hij met de dag benauwder na een flesje. Donderdag was de meest heftige dag, toen hebben we na 6u non stop huilen de HAP gebeld voor overleg, omdat dit echt niet langer zo kon. We mochten langs komen om te kijken of er lichamelijk niet iets met hem aan de hand was. De huisarts daar constateerde dat er niets lichamelijks was, maar fluisterde wel dat ze het vermoedde zou hebben van een koemelk allergie en dat we dit vrijdag ochtend meteen moesten voorleggen bij het consultatie bureau.

Zo belde ik vrijdag ochtend voor de derde keer deze week naar het consultatie bureau voor overleg en smeekte ik eigenlijk om over te gaan naar andere voeding. Ik vertelde dat er lichamelijk niets met hem aan de hand was, maar dat het hoogstwaarschijnlijk aan de voeding zou liggen. Daar aan mijn kant van de familie bijna iedereen bekend is met koemelk allergie. Ze vonden dat niet nodig, want krampjes hoorde er eenmaal bij en we moeten even doorzetten. Tot ze door de telefoon Gijs hoorde gillen en krijsen en toch besefte, misschien is er wel iets meer gaande dan alleen een krampje. Ik gaf aan dit niet meer te trekken omdat hij per dag minimaal 5-6 uur aan het huilen was. Ik kwam niet meer toe aan zelf even wat te eten, mezelf te verzorgen zonder dat hij moest huilen. En laten we eerlijk zijn, je kind zo horen huilen van de pijn is echt ondraaglijk. De verpleegkundige aan de telefoon besloot ons op het spreekuur van as. maandag te plaatsen om langs de kinderarts te gaan. Ze kon mij niet verbieden aan de telefoon om pepti te gaan halen, omdat het overal te koop is, maar adviseerde mij echt te wachten tot na het weekend.

Uiteindelijk hebben we toch zelf besloten om over te stappen naar andere voeding en ben ik kort na dit telefoon gesprek toch pepti gaan halen en wat een verschil heeft dat gemaakt! Na een dag merkte wij al duidelijk verschil.
Gijs vond eindelijk meer rust in zijn lijfje, en dat bracht direct weer ademruimte in huis. De nachten zijn ook heel anders en een wereld van verschil met de afgelopen 3 weken, Gijs slaapt rustig door na zijn voedingen, in plaats van een kereltje wat benauwd in bed ligt en loopt te woelen en te kreunen van de pijn. Daarnaast heeft hij afgelopen nacht voor het eerst in zijn eigen bedje de gehele nacht geslapen in plaats van bij ons in bed of op mijn borst, omdat dit de enige plek waar hij een beetje rustig werd. Het was fijn dat hij meer slaap kon hebben, maar voor onszelf ook erg prettig om na zo'n lange tijd zelf meer ontspannen te kunnen slapen. 

Ik ben benieuwd morgen naar de afspraak met de kinderarts.... we gaan het mee maken.